Czas czytania: około 4 minuty
Jak rozwijać własne badania, poznawać nowe podejścia naukowe i budować kontakty z badaczami z różnych stron świata? Dla Ashisha Tiwariego, doktoranta Instytutu Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk (IChF), taką okazją był udział w międzynarodowej szkole ELIOS 2026 we Francji, zrealizowany dzięki programowi Erasmus+. Tydzień intensywnej nauki, rozmów z ekspertami i spotkań z młodymi naukowcami z różnych krajów pozwolił mu nie tylko pogłębić wiedzę, lecz także spojrzeć na własne badania z nowej perspektywy.
Od teorii do własnych badań
W dniach 27 września – 3 października 2026 r. na francuskiej wyspie Porquerolles odbyła się druga edycja międzynarodowej szkoły ELIOS, poświęconej optyce nieliniowej w światłowodach i zintegrowanych układach optycznych. Program obejmował specjalistyczne wykłady i spotkania z badaczami zajmującymi się współczesnymi wyzwaniami fotoniki.
Co sprawia, że młody naukowiec decyduje się wyjechać właśnie na takie wydarzenie? Dla Ashisha najważniejsza była możliwość połączenia zdobywanej wiedzy z własną pracą badawczą.
„Wybrałem tę szkołę, ponieważ jej program naukowy był ściśle związany z moimi badaniami doktoranckimi w IChF, w szczególności z pracą nad optyką nieliniową i dynamiką ultraszybkich laserów. Wykłady pozwoliły mi pogłębić zrozumienie podstawowych zasad optyki nieliniowej w światłowodach oraz zapoznać się z najnowszymi osiągnięciami w tej dziedzinie” – wyjaśnia Ashish Tiwari.
Wiedza, która wraca do laboratorium
Każdy wyjazd naukowy stawia przed uczestnikiem ważne pytanie: co z tego doświadczenia pozostanie z nim po powrocie? W przypadku Ashisha odpowiedź wiąże się z zagadnieniami, które stanowią istotę jego pracy doktorskiej.
„Szczególnie przydatne było dla mnie lepsze zrozumienie nieliniowej propagacji impulsów oraz tego, jak różne efekty nieliniowe wpływają na przestrzenne i czasowe właściwości ultrakrótkich impulsów. Ma to bezpośrednie znaczenie dla moich badań doktoranckich, w których zajmuję się dynamiką ultraszybkich impulsów w wielomodowych laserach światłowodowych” – podkreśla doktorant.
Rozmowy ze specjalistami pozwoliły mu również poznać inne sposoby analizowania i interpretowania zjawisk optycznych. To jeden z najbardziej wartościowych aspektów mobilności naukowej: możliwość skonfrontowania własnego sposobu myślenia z wiedzą i doświadczeniem badaczy reprezentujących różne środowiska.
Nauka rozwija się także poza salą wykładową
Czy międzynarodowa szkoła naukowa może nauczyć czegoś więcej niż zagadnień zapisanych w jej programie? Zdecydowanie. Równie istotne bywają spotkania poza salą wykładową, nieformalne rozmowy oraz możliwość poznania innej kultury i sposobu życia.
A co Ashish zapamiętał szczególnie z pobytu na Porquerolles?
„Miałem wiele okazji do kontaktów z innymi uczestnikami szkoły, którzy pochodzili z różnych krajów i reprezentowali różne środowiska badawcze. Jednym z najbardziej pamiętnych doświadczeń na wyspie Porquerolles we Francji było zwiedzanie wyspy na rowerze i wspólne spędzanie czasu w jej pięknym śródziemnomorskim otoczeniu” – wspomina.
Jak dodaje, doświadczenie to pozwoliło mu poznać także inną stronę francuskiego życia, zwłaszcza znaczenie przypisywane przyrodzie, aktywności na świeżym powietrzu i ochronie lokalnego środowiska.
Erasmus+ w IChF: doświadczenia, które zostają na dłużej
Instytut Chemii Fizycznej PAN uczestniczy w programie Erasmus+ od 2014 roku, wspierając międzynarodową mobilność doktorantów i pracowników. Program umożliwia udział w zagranicznych stażach badawczych, szkoleniach, wizytach laboratoryjnych oraz szkołach letnich i zimowych.
W Polsce funkcję Narodowej Agencji Programu Erasmus+ pełni Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji (FRSE), odpowiedzialna za jego wdrażanie i koordynację na poziomie krajowym, w tym organizację naborów, przyznawanie dofinansowania oraz monitorowanie realizowanych projektów.
Dla uczestników Erasmus+ oznacza możliwość rozwijania kompetencji naukowych i zawodowych, poznawania nowych metod badawczych, wymiany wiedzy oraz nawiązywania kontaktów z międzynarodowym środowiskiem naukowym. Dla Instytutu jest to również ważny element umiędzynarodowienia oraz sposób na włączanie doświadczeń zdobytych za granicą do codziennej działalności badawczej.
Historia Ashisha pokazuje, że wartość mobilności naukowej nie kończy się wraz z powrotem do macierzystego laboratorium. Wiedza i doświadczenia zdobyte podczas wyjazdu mogą znaleźć zastosowanie w kolejnych etapach pracy naukowej.
A gdyby dziś miał udzielić jednej praktycznej rady innym doktorantom planującym podobny wyjazd?
„Polecam zaplanować podróż i zakwaterowanie z odpowiednim wyprzedzeniem oraz dokładnie zapoznać się z programem przed wyjazdem”.
Bo dobre przygotowanie pozwala poświęcić więcej uwagi temu, co w międzynarodowej mobilności naukowej najcenniejsze: zdobywaniu wiedzy, wymianie doświadczeń i poznawaniu ludzi.
Więcej informacji o ELIOS 2026: https://elios2026.sciencesconf.org/