logo Laboratorium
Rentgenowskiej Dyfraktometrii Proszkowej i Spektrometrii



eng
Zakładu Katalizy na Metalach
Instytutu Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk

line6

  Powrót do strony ICHF

Historia Laboratorium i profil aktywności

Laboratorium Rentgenowskiej Dyfraktometrii Proszkowej i Spektrometrii utworzono w 1994 roku w Instytucie Chemii Fizycznej PAN (Warszawa) w Zakładzie V (Katalizy) (do 2004 roku kierowane przez prof.J.Pielaszka). Jest ono kontynyacją laboratorium dyfrakcji rtg. Zakładu V przekształconego w 1968 r w Pracownię Rentgenografii i Elektronografii Zakładu V (dr A.Janko a później dr Pielaszek) a działającego następnie jako część Środowiskowego Laboratorium Rentgenograficznego. Laboratorium podejmuje badania w zakresie szeroko pojętej analizy fazowej, udokładniania struktur metodą Rietvelda oraz , co ostatnio staje się jednym z zasadniczych kierunków aktywności, badania dynamiczne in situ w kontrolowanej atmosferze i programowanej temperaturze (od temperatury -100oC do ok. 600oC). Jest to jedno z nielicznych laboratoriów na świecie gdzie prowadzi się rutynowo badania np.materiałów grzanych do 600oC w wodorze. Komercyjne kamery wysokotemperaturowe nie umożliwiają takich badań. Dlatego w Laboratorium wykorzystuje się cały szereg kamer własnego projektu zarówno do klasycznych badań dyfrakcyjnych w geometrii Bragg-Brentano jak i specjalnie przystosowanych do detektorów pozycyjnych (ang. position sensitive detector).
Laboratorium specjalizuje się w badaniach strukturalnych materiałów o małym stopniu uporządkowania (substancje nanokrystaliczne, niemal-amorficzne). Nasze wieloletnie doświadczenia obejmują badania różnymi technikami szerokokątowej dyfrakcji proszkowej jak również metodą Radialnej Funkcji Dystrybucyjnej. Metodę tę twórczo rozwijaliśmy m.in. publikując do dziś najdokładniejszą konwolucyjną metodę normalizacji dyfraktogramów (Kaszkur, J.Appl.Crystall.,23 ,180-185 (1990)). Jakość metody była później potwierdzona w pracy Cumbrera et al.,J.Appl.Cryst.28, 408-415 (1995)- w całości poświęconej naszej metodzie. W Laboratorium rozwinęliśmy również wiele metod numerycznych do badania silnie zdyspergowanych ciał stałych (metale przejściowe) osadzonych na nośnikach (SiO2, Al2O3). Obejmują one np. wiarygodne odjęcie tła refleksu dyfrakcyjnego, metody wygładzania i analizy szumu czy aspekty analizy ilościowej w badaniach in situ. W ostatnich latach opracowaliśmy szereg narzędzi analitycznych umożliwiających badania i interpretację dynamiki zmian struktury i samej struktury nanokrystalicznych cząstek metali w środowisku reakcji chemicznej. Narzędzia te są tworzone i testowane za pomocą symulacji atomistycznych rozwijanych w Laboratorium w oparciu o własne oprogramowanie. Proponowane metody moga odróżnić relaksację powierzchni nanokryształów od jej rekonstrukcji zachodzącej pod wpływem reagentów chemisorbowanych na powierzchni. Możemy monitorować in situ łamanie symetrii kryształu na jego powierzchni, zmianę kształtu nanokryształu pod wpływem reakcji (nabudowę jednych ścian krystalograficznych kosztem innych) czy anizotropową rekonstrukcję. Otwiera to całkowicie nowe możliwości wglądu w atomowy mechanizm elementarnych reakcji chemicznych zachodzących na powierzchni. Te nowe metody rozwijamy w ramach grupy badawczej "Struktura nanokryształów i jej dynamika wyzwalana reakcją chemiczną na powierzchni" utworzonej w r.2008. Podstawowe, publikacje prezentujące metody i możliwe do uzyskania wyniki podane są poniżej jako publikacje metodyczne.

Kierownik Laboratorium: dr hab. Zbigniew Kaszkur profesor nadzwyczajny IChF zbig@ichf.edu.pl.
Powrót do pierwszej strony

line6



Aparatura na wyposażeniu Laboratorium

  • - dyfraktometr proszkowy D5000 (Siemens) wyposażony w optykę Goebla (CuKa ) [fotografia]
  • - dyfraktometr Geigerflex (Rigaku-Denki) [fotografia]
  • - detektor pozycyjny CPS120 (Inel) wraz z goniometrem, kąt detekcji 120o , 4096 kanałów [fotografia]
  • - detektor pozycyjny Braun 50M, długość ok 5cm (~10o łuku), rozdzielczość poz. < 80µm, stosowany również w trybie skaningowym
  • - szereg kamer do badań in situ własnej konstrukcji, różne zakresy temperaturowe, kamery bezgradientowe, przystosowane do geometrii Bragg-Brentano bądź licznika pozycyjnego (PSD) [fotografia]
  • - detektor półprzewodnikowy paskowy (192 paski) LynxEye firmy Bruker [fotografia]
  • - sterowany i kontrolowany z poziomu sieci lokalnej laboratorium układ zasilania kamery w gazy, masowe kontrolery przepływu, kontrolery temperatury
  • - spektrometry mas (1-200 j.m.a) f-my Hiden Analytical i Ametek, zintegrowane z rtg. układem pomiarowym
  • - energorozdzielczy rentgenowski spektrometr fluorescencyjny MiniPal4 (Panalytical) do analizy elementarnej pierwiastków cięższych niż sód (Na) [fotografia]
  • - szereg programów obliczeniowych do opracowania danych pomiarowych i analizy, komercyjnych jak również napisanych i testowanych w Laboratorium
  • Eksperymenty mogą być w pełni programowane przy pomocy skryptów powłoki 'bash' S.O.Linux. Skrypty te mogą stosować polecenia dla kontrolerów temperatury, masowych regulatorów przepływu, układu sterowania zaworami gazowymi, pompą próżniową, spektrometrami mas itp. umożliwiając pełną powtarzalność pomiarów oraz monitorowanie procesów chemicznych i strukturalnych w trakcie eksperymentów o złożonych scenariuszach.

    Powrót do pierwszej strony

    line6



    Schemat kamery rentgenowskiej do badań in situ


    kamera

    inel


    Powrót do pierwszej strony

    line6

    Wymagania pomiarowe

    Do badań dyfrakcyjnych zwykle wymagane jest ok. 50-200 mg preparatu w postaci drobnego proszku. Inne formy preparatu narzucają czasem istotne ograniczenia interpretacyjne. Preparat jest następnie nanoszony i naprasowany na powierzchnię szkiełka porowatego (ok. 10x20mm) do badań in situ, lub wprasowany w szklaną kuwetę. W przypadku preparatów o słabej kohezji do podłoża można zastosować kopertę wykonaną z MYLAR-u rozpiętą na aluminiowej ramce. Kopertę można następnie wypełnić luźno nasypanym materiałem co czasem pozwala uniknąć problemów z uprzywilejowaną orientacją (teksturą) w preparacie bądź umożliwia pomiar w geometrii transmisyjnej. W ostatnim przypadku wymaganą ilością preparatu jest 1-2g (zależnie od gęstości).

    Powrót do pierwszej strony

    line6

    Stosowane oprogramowanie

    W Laboratorium stosujemy wiele programów i pakietów programowych do obróbki i wizualizacji danych pomiarowych, liczenia proszkowych widm dyfrakcyjnych (LAZY-PULVERIX, MERCURY) i ich udokładniania metodą Rietvelda (GSAS, FULLPROF). Do opracowania długich serii danych pomiarowych uzyskanych w dynamicznych pomiarach in situ , w Laboratorium opracowaliśmy pakiet programowy INEL oparty na koncepcji listy danych jako specjalnego obiektu w obiektowo zorientowanym kodzie programowym. Wiele opracowanych procedur (metod obiektu) można wtedy zastosować np. do monitorowania zmian jednej z cech widma (np. dotyczących jednego wybranego refleksu) dla wszystkich wybranych elementów całej listy. Podejście takie umożliwia np. śledzenie ewolucji natężenia, szerokości i położenia wybranego refleksu w trakcie grzania/chłodzenia i /lub rejestrację przejścia fazowego. Można również łatwo wyznaczać współczynnik rozszerzalności cieplnej. Pakiet napisany został pierwotnie w środowisku Borland Pascal 7.0 z zastosowaniem platformy Turbo Vision. Obecnie jest przystosowany do środowiska free pascalowej platformy LAZARUS. Stosuje on zarówno binarne formaty danych wprowadzone przez oprogramowanie DIFFRACTINEL licznika pozycyjnego firmy Inel jak i elementarne formaty tekstowe (ASCII).
    Rozwój oprogramowania objął również metody symulacji atomistycznych dla klastrów metali. Tego typu obiekty wymagają przy opisie pseudopotencjałem n-ciałowych potencjałów oddziaływania. Ze względu na brak odpowiedniego komercyjnego oprogramowania w Laboratorium opracowano program CLUSTER (Kaszkur, Mierzwa) wyposażony w interfejs graficzny i obejmujący programy do relaksacji energetycznej, dynamiki molekularnej (MD), minimalizacji konfiguracyjnej metodą Monte Carlo (MC) czy symulacji proszkowych widm dyfrakcji rentgenowskiej. Program opiera się m.in. na modelu potencjałów Suttona-Chena stosowalnych do metali o strukturze fcc. Uzupełnia go zestaw programów do wyznaczania parametrów potencjałów w oparciu o dane termodynamiczne. CLUSTER został napisany jako 32 bitowa aplikacja środowiska Delphi firmy Borland. Tłumaczony był następnie do środowiska platformy KYLIX oraz LAZARUS (S.O.Linux). Wielkość modelu jest ograniczona do ok 105 atomów. Możliwe jest zastosowanie więzów unieruchamiających wybrane atomy.
    Program CLUSTER umożliwia wgląd w konsekwencje strukturalne różnych założeń modelowych jak również budowę termodynamicznie prawdopodobnych modeli nieporządku realizujących scenariusze doświadczalne. Zawiska, które można modelować obejmują rozszerzalność cieplną i topnienie nanokryształów (MD), segregację powierzchniową w nanokryształach bimetalicznych (MC), kontrakcję powierzchni metali przy relaksacji, rekonstrukcję powierzchni, aglomerację itp. Analiza modeli dokonywana jest głównie pod kątem doświadczenia wyznaczając charakterystyki mierzalne eksperymentalnie. Można np. uśredniać radialną funkcję dystrybucyjną i dyfraktogram po odpowiednio długiej trajektorii dynamiki molekularnej czy wyznaczać rozszerzalność cieplną z przesunięcia maksimum dyfrakcyjnego.
    Ostatnio Laboratorium realizując długofalową strategię przejścia na system operacyjny Linux podejmuje próby oparcia oprogramowania doświadczalnego na środowiskach programowych z jawnym kodem źródłowym (open source) i otwartej licencji GPL. Program CLUSTER jest więc rozwijany w dwóch wersjach - tylko obliczeniowej (Free Pascal) i z interfejsem graficznym (Lazarus). Oprogamowanie naboru danych dla licznika pozycyjnego INEL jest rozwijane w sieciowym środowisku projektu Linux GPIB. Kontrolery temperatury jak i system zasilania kamer gazem (zawory i kontrolery przepływu) oprogramowano w oparciu o interfejs przemysłowy RS485. Umożliwia to sieciową kontrolę i sterowanie eksperymentem za pomocą prostych skryptów.
    Laboratorium od wielu lat angażuje się w badania katalizatorów techniką EXAFS zarówno wykorzystując promieniowanie synchrotronowe (LURE, Daresbury) jak i źródła laboratoryjne (konstrukcja obecnie nie używanego spektrometru laboratoryjnego). Zdobyte doświadczenia zaowocowały uruchomieniem (B.Mierzwa) własnego programu do analizy i symulacji widm EXAFS - programu XAS. Jest on napisany w środowisku Turbo Vision Borland Pascala 7.0. Pakiet obejmuje większość stosowanych procedur obróbki widm EXAFS, normalizacji, Transformatę Fouriera, ekstrakcję doświadczalnych amplitud i faz, pojedynczej sfery koordynacyjnej, jej fitowanie do modelu otoczenia atomu itp. Można stosować w nim zarówno doświadczalne parametry jak i obliczone programem FEFF, z którym program jest zintegrowany. Opracowano również programy do symulacji widm EXAFS w oparciu o modele nanocząstek uzyskane programem CLUSTER i ich uśredniania po trajektorii dynamiki molekularnej.
    Wśród wielu innych programów opracowanych w Laboratorium można wspomnieć o programie do symulacji projekcji stereograficznej dowolnej struktury krystalograficznej wzdłuż dowolnie wybranej osi.


    Powrót do pierwszej strony

    line6


    Skład osobowy Laboratorium

    dr inż. Wojciech Juszczyk
    wjuszczyk@ichf.edu.pl
    dr hab. Zbigniew Kaszkur
    kierownik laboratorium
    zbig@ichf.edu.pl
    dr inż. Dmitry Lisovytskiy
    dl@ichf.edu.pl
    dr Bogusław Mierzwa

    godan@ichf.edu.pl
    mgr Ewa Trzetrzewińska

    trzetrze@ichf.edu.pl
    Ewa Tym

    ewat@ichf.edu.pl
     


    linia


    Realizowane projekty naukowe

    Ogólnym przedmiotem aktywności Laboratorium jest temat:

    Struktura silnie zdyspergowanych ciał stałych (nanokryształów)

    Obejmuje on m.in. badania materiałów, dla których widma dyfrakcyjne przestają być interpretowalne za pomocą prawa Bragga i do ich zrozumienia wymagane są symulacje atomistyczne. W tym zakresie prowadzimy badania dyfrakcyjne zjawisk chemisorpcji i rekonstrukcji powierzchni nanokryształów (Pd, Pt, Au, Ir) czy badania profilu segregacyjnego w nanokrystalicznych stopach bimetalicznych (PdCo, PdAg). Wielkoskalowe symulacje atomistyczne wykorzystujemy również do testów metod analitycznych dyfrakcji proszkowej (np. metody fourierowskiej analizy profilu linii dyfrakcyjnej). Prowadzimy również prace w dziedzinie nanomateriałów a więc materiałów, dla których charakterystyczne cechy struktury mają rozmiary pomiędzy 1nm a 100nm. Definicja ta obejmuje np. materiały ceramiczne wykorzystywane ostatnio w konstrukcji baterii wielokrotnego ładowania. Jednak specjalnością Laboratorium są badania struktury i dynamiki jej zmian in situ nanokryształów o małych rozmiarach - poniżej 10 nm. Takie obiekty wymagają podejść metodycznych różnych od powszechnie stosowanych w krystalografii i np. metoda Rietvelda nie przynosi sensownych informacji strukturalnych.

    Wśród tematów rozwijanych w przeszłości były następujące projekty finansowane grantami KBN :

    bullet Badania struktury (metoda Rietvelda), dynamiki sieciowej i przejść fazowych w stałym przewodniku jonowym BPO4 dotowanym litem oraz materiałach anodowych baterii wielokrotnego ładowania - spinele LixMn2O4. (kier. J.Pielaszek).

    bullet Badania w ramach programu Jumelage (CNRS-PAN) "Materiały węglowe i katalizatory w ochronie środowiska" przejść fazowych katalizatorów osadzonych na nośniku węglowym w zakresie temperatur do 700oC. (kier. J.Pielaszek)

    bullet Badania w ramach projektu POLONIUM "Korelacja własności i struktury nanometrycznych materiałów typu La1-xSrxMnO3-ð". (kier. J.Pielaszek)

    bullet Badania dynamiki nanocząstek Pd, Pt, Ni, Au w zmiennym środowisku gazowym (kontrakcja powierzchni klastrów, efekt chemisorpcji tlenu, CO, NO itp.). Modelowanie struktury nanoklastrów z defektami indukowanymi termicznie. Wpływ defektów na kształt i poszerzenie refleksów. Ewolucja temperaturowa widm dyfrakcyjnych w porównaniu do opisu Deby'e-Wallera. Modelowanie profilu koncentracji pierwiastków w nanoklastrach bimetalicznych. Badania te można objąć ogólnym tytułem "Efekty dyfrakcji nanoproszkowej wykraczające poza prawo Bragga" (kier. Z.Kaszkur). Bliższe informacje zawierają linki na liście publikacji Z.Kaszkura oraz strona domowa Z.Kaszkura.

    bullet Struktura i właściwości nanocząstek metalicznych, (kier. Z.Kaszkur) 2000-2002 (raport końcowy ).

    bullet Nanomateriały ceramiczne do wytwarzania baterii litowych wielokrotnego ładowania, (kier. J.Pielaszek) 2001-2003 r.

    bullet Dynamika struktury nanocząstek metalicznych w trakcie reakcji chemicznych, (kier. Z.Kaszkur) 2003-2006r.

    Niedawno zakończone i obecnie biegnące projekty finansowane przez MNiSW oraz NCN :

    bullet Projekt międzynarodowy niewspółfinansowany : "Dynamika segregacji i trójstopniowy proces topnienia w nanokrystalicznych stopach bimetalicznych- badania strukturalne in-situ i symulacje atomistyczne" 17.08.2010- 31.12.2014, grant MNiSW, decyzja 753/N-COST/2010/0 (kier. Z.Kaszkur). Raport.

    bullet Projekt N N204097839 (MNiSW):"Ewolucja struktury metalu-katalizatora w trakcie reakcji chemicznej" 20.08.2010-19.12.2013 (kier. Z.Kaszkur). Raport.

    bullet Projekt NCN 2014/13/B/ST4/04619 :"Dynamika struktury nanokrystalicznego złota w trakcie reakcji utleniania CO oraz konwersji CO z parą wodną - nowe spojrzenie na mechanizm reakcji", 20.02.2015- , grant NCN, (kier. Z.Kaszkur).
    Powrót do pierwszej strony

    line6

    Prof. dr hab. Jerzy Pielaszek

    Pielaszek

    magister., 1965- Wydział Fizyki, Uniwersytet Warszawski,

    doktor., 1972- Instytut Chemii Fizycznej PAN, Warszawa,

    dr hab., 1996- Wydział Fizyki, Politechnika Warszawska.

    profesor, 2004- Instytut Chemii Fizycznej PAN, Warszawa.

    Przynależność do towarzystw naukowych:

    Polskie Towarzystwo Krystalograficzne

    Polskie Towarzystwo Chemiczne


    Szkolenie i współpraca międzynarodowa

    • 1972 - Commissariat à L´Enérgie Atomique, Fontenay-aux-Roses, Francja
       

    • 1974 - University College of Wales, Aberystwyth, Walia, UK
       

    • 1981-1983 - Nortwestern University, Evanston, USA
       

    • 2001, 2002, 2003, 2005 - Université Henri Poincaré, Nancy, Francja


    Obszar aktywności badawczej:

    Rentgenowskie badania dyfrakcyjne w nauce o materiałach

    Struktura amorficznych (i nanokrystalicznych) ciał stałych

    Strukturalne badania dynamiczne silnie zdyspergowanych ciał stałych (modelowych katalizatorów, układów metal-węgiel, materiałów do ogniw) w kontrolowanym środowisku

    Oddziaływanie metali z wodorem


    Wybrane publikacje (od 2002):

    • Pielaszek J., "X-Ray Diffraction from Nanostructured Materials" chapter in: Nanocrystalline Metals and Oxides, Selected Properties and Application, Eds. P. Knauth, J. Schoonman, Kluwer Academic Publishers, 2002.

    • Juszczyk W., Karpiński Z., Łomot D. and Pielaszek J., Transformation of Pd/SiO2 into palladium silicide during reduction at 450 and 500°C. J. Catal., 220, 299-308 (2003).

    • Skotak M., Karpiński Z., Juszczyk W., Pielaszek J., Kępiński L., Kazachkin D.W., Kovalchuk V.I, d’Itri J.L., „Characterization and catalytic activity of differently pretreated Pd/Al2O3 catalysts. The role of acid sites and palladium alumina interactions”, J.Catal., 227, 11-25(2004).
    • Lisovytskiy D., Kaszkur Z., Pielaszek J., M. Marzantowicz M., J.R. Dygas J.R., “In situ impedance and X-ray diffraction study of phase transformation in lithium manganese spinel”, Solid State Ionics, 176, 2059-2064 (2005);
    •  Dygas J.R., Kopec M., Krok F., Lisovytskiy D., Pielaszek J.,” Conductivity and dielectric relaxation phenomena in lithium manganese spinel”. Solid State Ionics, 176, 2153-2161 (2005);

    • Laberty Robert Ch., Fontaine M.L., Mounis T., Mierzwa B., Lisovytskiy D., Pielaszek J., “X-ray diffraction studies of perovskite or derived perovskite phase formation”. Solid State Ionics, 176, 1213–1223 (2005);

    • Pielaszek J., Mierzwa B., Medjahdi G.,Mareche J.F., Puricelli S., Celzard A., Furdin G. ”Molybdenum carbide catalyst formation from precursors deposited on active carbons; XRD studies”. Appl. Catal. A-Gen., 296, 232-237 (2005).

    • Kopeć M., Lisovytskiy D., Marzantowicz M., Dygas J.R., Krok F., Kaszkur Z., Pielaszek J., „X-ray diffraction and impedance spectroscopy studies of lithium manganese oxide spinel”, J.Power Sources, 159, 412-419 (2006).

    • Fontaine M.L., Laberty-Robert C., Verelst M., Pielaszek J., Lenormand P., Ansart F., Tailhades P., “Synthesis of La2NiO4+ð oxides by sol-gel process: Structural and microstructural evolution from amorphous to nanocrystallized powders”, Mater.Res.Bull. 41, 1747-1753 (2006).
    • Pielaszek J., Dygas J.R. Krok F., Lisovytskiy D., Kopeć M., Marzantowicz M., „X-ray diffraction and electric measurements of phase transformation in Li-Mn spinels” Solid State Phenomena, 130, 63-68 (2007).
    Całkowita liczba publikacji 104.
    Powrót do pierwszej strony

    linia


    Zbigniew Kaszkur , profesor nadzwyczajny IChF.



    magister, 1979- Wydział Fizyki, Uniwersytet Warszawski, Katedra Metod Matematycznych Fizyki,

    doktor, 1987- Instytut Chemii Fizycznej, fizyka ciała stałego, PAN, Warszawa

    dr hab., 2008 - Wydział Fizyki, Politechnika Warszawska, fizyka ciała stałego.

    Przynależność do towarzystw naukowych:

    Polskie Towarzystwo Fizyczne
    Polskie Towarzystwo Synchrotronowe
    Polskie Towarzystwo Krystalograficzne

    Pełnione funkcje:

  • Profesor Instytutu Chemii Fizycznej PAN
  • Kierownik Laboratorium Rentgenowskiej Proszkowej Dyfraktometrii i Spektrometrii w Instytucie Chemii Fizycznej PAN
  • Lider Zespołu 16 "Struktura nanokryształów i jej dynamika wyzwalana reakcją chemiczną na powierzchnii" (IChF PAN), http://groups.ichf.edu.pl/kaszkur/
  • Zastępca kierownika Zakładu Katalizy na Metalach w IChF PAN,
  • Wykładowca na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego (krystalografia, 2007-2008),
  • Koordnator Grupy Roboczej 2 w akcji COST MP0903,
  • Członek Komitetu Krystalografii PAN (kadencja 2007-2010, 2011-2014, 2015-2018)
  • Członek Rady Naukowej IChF 1987-1989, 1993-1995, 2011-2013, 2013-2015, 2015-2017,
  • Sekretarz Polskiego Towarzystwa Krystalograficznego w kadencji 2010-2012, 2013-2016.
  • Secretarz i członek Zarządu Polskiego Towarzystwa Promieniowania Synchrotronowego (2012-2014, 2015-2017).
  • Członek Zarządu Oddziału Warszawskiego Polskiego Towarzystwa Fizycznego (ok.2005-2010),
  • Członek The Royal Institution of GB, lata 1990-1993,
  • Gościnnie edytor czasopism: Journal of Alloys and Compounds, Acta Physica Polonica A, Journal of X-Ray Spectrometry, Crystal Research and Technology.
  • Obszar aktywności badawczej:

    Analiza strukturalna silnie zdyspergowanych i amorficznych ciał stałych

    Dynamiczne in situ badania silnie zdyspergowanych metali metodami dyfrakcji rentgenowskiej

    Symulacje atomistyczne nanocząstek metalicznych i bimetalicznych.

    Pełnoprofilowa analiza obrazu dyfrakcyjnego i fourierowska analiza profilu linii.

    Badania dyfrakcyjne dynamiki struktury powierzchni nanocząstek w trakcie reakcji chemicznych.

    Wybrane publikacje metodyczne:

    1. Kaszkur Z., Rzeszotarski P., Juszczyk W., Powder Diffraction in studies of nanocrystal surfaces - chemisorption on Pt. J.Appl.Cryst., 47, 2069-2077(2014)
    2. Kaszkur Z., Mierzwa B., Juszczyk W.,Rzeszotarski P., Łomot D., Quick low temperature coalescence of Pt nanocrystals on silica exposed to NO- the case of reconstruction driven growth? RSC Adv ., 4(28), 14758 – 14765 (2014).
    3. Rzeszotarski P., Kaszkur Z., "Surface reconstruction of Pt nanocrystals interacting with gas atmosphere. Bridging the pressure gap with in situ diffraction". Phys.Chem.Chem.Phys., 11, 5416 - 5421(2009)
    4. Kaszkur Z., "Test of applicability of some powder diffraction tools to nanocrystals". Z. Krist. 23, 147-154 (2006).
    5. Kaszkur Z., Mierzwa B., Pielaszek J., "Ab initio test of the Warren-Averbach analysis on model palladium nanocrystals". J. Appl. Cryst. 38, 266-273 (2005).
    6. Kaszkur Z., "Direct observation of chemisorption induced changes in concentration profile in Pd-Au alloy nanosystems via in situ X-ray powder diffraction". Phys. Chem. Chem. Phys. 6, 193-199(2004).
    7. Kaszkur Z., "Nanopowder diffraction analysis beyond the Bragg law applied to Palladium". J. Appl. Cryst. 33, 87-94(2000).
    8. Kaszkur Z., "Powder Diffraction beyond the Bragg law: study of palladium nanocrystals". J. Appl. Cryst. 33, 1262-1270(2000).
    9. Kaszkur Z.A., Mierzwa B., Segregation in model palladium-cobalt clusters, Phil. Mag. A 77, 781-800(1998).
    10. Kaszkur Z., General Approach to the Radial Distribution Function Analysis of Solid Carbons,.Fuel , 69, 834-839 (1990).
    11. Kaszkur Z., Convolutional Approach to the Normalisation of Intensity Scattered by Polycrystalline Substances, J.Appl.Cryst., 23,180-185 (1990).
    12. Kaszkur Z., The Influence of the Texture on Radial Distribution Function of Solid Carbons, J.Appl.Cryst. ,22 (3),205(1989).
    13. Kaszkur Z., Stachurski J., Pielaszek J., X-Ray Diffraction Study of the Palladium-Carbon System, J.Phys.Chem.Solids ,47 ,795(1986).

      Selected other papers from 2009:

    1. Bonarowska M., Kaszkur Z., Łomot D., Rawski M., Karpiński Z., Effect of gold on catalytic behavior of palladium catalysts in hydrodechlorination of tetrachloromethane. Applied Catalysis B, Environmental, 162, 45-56 (2015).
    2. Tabakova T., Ilieva L., Ivanov I, Zanella R., Sobczak J.W., Lisowski W., Kaszkur Z., Andreeva D., Influence of the preparation method and dopants nature on the WGS activity of gold catalysts supported on doped by transition metals ceria. Applied Catalysis B: Environmental ,136 - 137, 70 - 80.(2013).
    3. Prochowicz D., Justyniak I., Kornowicz A., Kaczorowski T., Kaszkur Z., Lewiński J. Construction of a Porous Homochiral Coordination Polymer with Two Types of CunIn Alternating Units Linked by Quinine: A Solvothermal and a Mechanochemical Approach. Chem.Eur.J., 18 (24), 7367-7371 (2012).
    4. Iwanek, E., Krawczyk, K., Petryk, J., Sobczak, J.W., Kaszkur, Z. Direct nitrous oxide decomposition with CoOx-CeO2 catalysts. Applied Catalysis B: Environmental, 106 (3-4), 416-422 (2011).
    5. Bury W., Krajewska E., Dutkiewicz M., Sokołowski K., Justyniak I., Kaszkur Z. Kurzydłowski K.J., Płociński T., Lewiński J. Tert-Butylzinc hydroxide as an efficient predesigned precursor of ZnO nanoparticles. Chemical Communications, 47 (19), 5467-5469 (2011).
    6. Lewiński J., Kaczorowski T., Prochowicz D., Lipińska T., Justyniak I., Kaszkur Z., Lipkowski J., Cinchona Alkaloid-Metal Complexes: Noncovalent Porous Materials with Unique Gas Separation Properties. Angewandte Chemie, 49, 7035-7039 (2010).
    7. Bonarowska M., Kępiński L., Kaszkur Z., Karpiński Z., Hydrodechlorination of tetrachloromethane on alumina- and silica-supported platinum catalysts. Applied Catalysis B: Environmental, 99, 248-256 (2010).
    8. Truszkiewicz E., Raróg-Pilecka W., Schmidt-Szałowski K., Jodzis S., Wilczkowska E., Łomot D., Kaszkur Z., Karpiński Z., Kowalczyk Z., Barium - promoted Ru/carbon catalyst for ammonia synthesis. State of the system when operating. Journal of Catalysis, 265, 181-190 (2009).
    Liczba publikacji indeksowanych w ICI: ~80.
    ok. 60 prezentacji i wystąpień na międzynarodowych konferencjach, wiele ekspertyz dla przemysłu farmaceutycznego.
    Lista wszystkich publikacji..

    Link do strony domowej Zbigniewa Kaszkura


    bullet

    Adres kontaktowy

    E-mail x-ray@ichf.edu.pl

    Warszawa 01-224, ul. Kasprzaka 44/52

    Telefon : (22)3433284 lub 3433417

    Faks : (22)3433450

    Powrót do pierwszej strony

    linia

    Ostatnia modyfikacja : 03/30/2015 15:05

    przez Zbigniewa Kaszkura - zbig@ichf.edu.pl

    linia