IChF PAN - edukacja, badania, wdrożenia
"Tworzymy wiedzę, by zmieniać świat"
   Był to pierwszy powołany instytut chemiczny PAN. Głównym zadaniem w pierwszym okresie istnienia Instytutu było przygotowanie kadry naukowej zdolnej rozwinąć badania podstawowe z zakresu fizykochemii, zapewnienie jej odpowiednich pomieszczeń oraz wyposażenia. Rozwojowi kadry naukowej sprzyjał fakt, że zatrudnieni pracownicy naukowi w placówce PAN mogli w pełni poświęcać się pracy naukowej, bez obciążeń dydaktycznych obowiązujących w szkołach wyższych.
Pracownikami Instytutu w momencie jego utworzenia zostali: członkowie Polskiej Akademii Nauk:
Prof. W. Świętosławski, Prof. St. Bretsznajder, Prof. B. Kamieński, Prof. M. Śmiałowski, Prof. W. Trzebiatowski; profesorowie: W. Kemula, St. Minc, K. Gumiński, J. Kamecki; czterej docenci (J. Berak, Z. Szklarska-Śmiałowska, J. Wojciechowska, J. Minczewski) oraz pomocniczy pracownicy naukowi w tym: 12 adiunktów, 11 starszych asystentów, 13 asystentów, 15 pracowników naukowo-technicznych.
   Zgodnie z nadanym Instytutowi Statutem powołano początkowo siedem zakładów naukowych:
I. Zakład Badań Strukturalnych (kierownik: Prof. dr Włodzimierz Trzebiatowski) we Wrocławiu - badania nad strukturą materiałów ognioodpornych, półprzewodników, stopów metalicznych i katalizatorów kontaktowych.
II. Zakład Fizykochemicznych Metod Analitycznych (Prof. dr Wiktor Kemula) - opracowanie szybkich metod kontroli surowców i produktów na drogach: potencjometrycznej, polarograficznej, chromatograficznej, spektrochemicznej i innych.
III. Zakład Fizykochemii Podstawowych Surowców Organicznych (Prof. dr Wojciech Świętosławski) - opracowywanie fizykochemicznych charakterystyk surowców organicznych i ich przetworów oraz poszukiwanie dróg rozdzielania mieszanin wieloskładnikowych jak np. smół, prasmół, ropy, syntiny.
IV. Zakład Fizykochemii Zjawisk Powierzchniowych (Prof. dr Bogdan Kamieński) w Krakowie, z pracownią w Lublinie (Prof. dr A. Waksmundzki) - opracowanie teoretycznych podstaw flotacyjnego rozdzielania i wzbogacania minerałów i rud, opracowywanie procesów kontaktowych, badania z zakresu adsorpcji i wymiany jonowej.
V. Zakład Fizykochemii Procesów Elektrodowych (Prof. dr Michał Śmiałowski) - badania nad mechanizmem procesów katodowych i anodowych, nad katalizą oraz nad zwalczaniem korozji tworzyw.
VI. Zakład Elektrochemii (Prof. dr Stefan Minc) - opracowywanie podstawowych zagadnień z zakresu elektrolizy w roztworach wodnych i niewodnych oraz w stopionych solach, badanie potencjałów kontaktowych i struktury elektrolitów.
VII. Zakład Fizykochemicznych Podstaw Technologii (Prof. dr Stanisław Bretsznajder) z pracownią we Wrocławiu (Prof. dr W. Bobrownicki) - opracowywanie podstawowych zagadnień z zakresu inżynierii i budowy aparatury chemicznej oraz z zakresu jednostkowych procesów technologicznych.
   Na stanowisko pierwszego Dyrektora Instytutu i równocześnie Przewodniczącego Rady Naukowej Instytutu został powołany Prof. dr Wojciech Świętosławski; zastępcą Dyrektora Instytutu w tym okresie czasu był Prof. dr M. Śmiałowski. Po przejściu Prof. Świętosław­skiego na emeryturę w roku 1960 następnymi
dyrektorami Instytutu byli: Prof. Michał Śmiałowski (1960-1973), Prof. Wojciech Zielenkiewicz (1973-1990), Prof. Jan Popielawski (1990-1992), Prof. Janusz Lipkowski (1992-2003), Prof. Aleksander Jabłoński (2003-2011), Prof. Robert Hołyst (2011-2015). Obecnie dyrektorem jest Prof. Marcin Opałło.

Na podstawie opracowania Prof. W. Zielenkiewicza do
"Kronika - 50 lat IChF PAN"
Instytut Chemii Fizycznej PAN został powołany 19 marca 1955 r. uchwałą Prezydium Rządu PRL. Jego zadania zostały określone m.in. następująco: "Instytut Chemii Fizycznej obejmuje swoją działalnością prowadzenie badań nad aktualnymi zagadnieniami chemii fizycznej ważnymi z punktu widzenia rozwoju nauk chemicznych i potrzeb gospodarki narodowej".